ေအစီစီေအ တက္ၾကမယ္ဆိုရင္ အပိုင္း(၁)

စင္ကာပူမွာ ေအစီစီေအ ေက်ာင္းတက္ခ်င္လို ့ အဲ့ဒါ ဘာေတြလိုမလဲ ေျပာျပပါလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းကို အမိေျမ ျပန္တိုင္း တေယာက္မဟုတ္ တေယာက္က ေမးေလ့ရွိပါတယ္။ အခ်ိဳ ့ကလည္း တက္မယ့္သူ ကိုယ္တုိင္ အခ်ိဳ ့ကလည္း မိဘေတြ ေဆြမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

စင္ကာပူမွာ ေအစီစီေအ တက္မယ့္ အေၾကာင္းကို အခ်ိဳ ့လည္း သိျပီးသား ျဖစ္ေပမယ့္ အဓိက ကေတာ့ မသိေသးတဲ့ သူေတြကို ရည္ရြယ္ၿပီး သိသေလာက္၊ နားလည္မိသေလာက္၊ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေရးတဲ့ သေဘာပါ။ အခုေရးမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြ က အျပည့္အစံုမဟုတ္ေတာင္ အတိုင္းအတာတခု အထိ အခ်က္အလက္ ေပးႏိုင္မယ္လို ့ေတာ့ ယံုၾကည္ပါတယ္။

စင္ကာပူမွာ ေအစီစီေအ ပို ့ခ်ေနတဲ့ ေက်ာင္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီထဲကမွ စာေရးသူ အမ်ားဆံုး သိတဲ့ ေက်ာင္းက ကက္ပလန္ (Kaplan Financial) လို ့ လူသိမ်ားတဲ့ ဆမ္မားဆက္ ဘူတာ အနီးက ေက်ာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေက်ာင္းကို မူတည္ၿပီးပဲ ေရးမွာမို ့လို ့ အျခားမျပည္စံုတာေတြ လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ေအစီစီေအ အေၾကာင္း အေသးစိတ္ ေတြကို သူ ့ရဲ ့ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာ ေတြမွာဖတ္လို ့လည္း ရေနေတာ့ အဓိက စင္ကာပူကို ဘယ္လို ေက်ာင္းေလွ်ာက္မလဲ ဆိုတာကို ပဲ ေဇာင္းေပးေရးသြားပါ့မယ္။

ထံုးစံအတိုင္း ေအစီစီေအ မွာ ၁၄ ဘာသာရပ္ရွိတာရယ္။ အဲ့ဒီ ၁၄ ဘာသာကို စၿပီး ယူေက က ေအစီစီေအ မွာ စတင္မွတ္ပံုတင္ တဲ့ ရက္ကေန ၿပီး ၁၀ႏွစ္အတြင္း အၿပီးေျဖသြားရမယ္ ဆိုတာေတြကေတာ့ မသိမျဖစ္ သိထားရမွာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ေၾကး ကလည္း ႏွစ္တိုင္း သြင္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

စင္ကာပူ က ေအစီစီေအ ပို ့ခ်တဲ့ သင္တန္းေတြမွာ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသား နဲ့ စင္ကာပူ ျပည္တြင္း ေက်ာင္းသားဆိုၿပီး ခြဲထားပါေသးတယ္။ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေက်ာငး္သားဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံ လိုမ်ိဳး ျပည္ပကေန စင္ကာပူ ကို လာတက္မယ္ ့ ေက်ာင္းသားေတြ ျဖစ္ၿပီး ၊ စင္ကာပူ ျပည္တြင္း ေက်ာင္းသားေတြ ဆိုတာမွာ စလံုး ႏိုင္ငံသားေတြ၊ အၿမဲတမ္း ေနထိုင္ခြင့္ ပီအာ ေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ စလံုး မွာ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေနထိုင္ခြင့္ ရွိၿပီးသား သူေတြ (မွီခို ေနထိုင္သူေတြ ၊ ေရရွည္ ေနထိုင္သူ ေတြ ) ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အင္တာေနရွင္နယ္ ေက်ာင္းသား တဦး ေက်ာင္းစအပ္မယ္ ဆို မျဖစ္မေန သံုးဘာသာ အပ္မွ ေက်ာင္းက စတူးဒန့္ ပါ့စ္ အတြက္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္း ေက်ာင္းသား ေတြ ဆို႔ရင္ေတာ့ စိတ္ၾကိဳက္ ၁ ဘာသာကေန ႏိုင္သေလာက္ အပ္ႏိုင္ပါတယ္။

ေအစီစီေအ တက္ခ်င္သူ တဦးအဖို႔ စာရင္းကိုင္ နဲ့ အျခား စာရင္းကိုင္ သင္တန္း (အယ္လ္စီစီအိုင္) အေတြ ့အၾကံဳ ရွိစရာမလိုအပ္ေပမယ့္ တကယ္တန္း သူတို့ သင္တာကို လိုက္ႏိုင္ဖို ့ လိုအပ္တဲ့ အေျခခံ စာရင္းဗဟုသုတေတြ ရွိဖို ့ လိုအပ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရန္ကုန္မွာ အယ္လ္စီစီအိုင္ လယ္ဗယ္ တူး ၊ သရီးေလာက္ အေျခခံ ရွိမွ စာလိုက္ႏိုင္မွာပါ။

ေက်ာင္းအပ္လက္ခံမယ္ ့ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္ေတြကို ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ေတြ ေရးထားေပမယ့္၊ ပံုမွန္ အားျဖင့္ေတာ့ ဘြဲ႔ လက္မွတ္ တခုရွိရင္ ေက်ာင္းအပ္လက္ခံပါတယ္။ စာရင္းကိုင္နဲ့ ပတ္သက္တဲ့ ဘြဲ ့ေတြ ဒီပလိုမာေတြ ရွိရင္ ခိုင္လံုတဲ့ အေထာက္အထားျပၿပီး ဘာသာရပ္ေတြကို ေက်ာ္တက္လုိ ့ရပါတယ္။ အသက္က ၂၁ ႏွစ္ေအာက္ ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ စီေအတီ ကို အရင္တက္ခိုင္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အသက္ ၂၁ ႏွစ္ေက်ာ္မွ ေအစီစီေအ ကို တက္ခြင့္လက္ခံမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ပံုမွန္အားျဖင့္ စစျခင္း ေအစီစီေအ ပထမပိုင္း ကို သာ အပ္ရေလ့ရွိၿပီး။ ႏွစ္စဥ္ ဇန္န၀ါရီ နဲ့ ဂ်ဴလိုင္ေတြ မွာ တန္းခြဲေတြ ဖြင့္ေလ့ရွိပါတယ္။ တရံတခါ လည္း ၾကားျဖတ္အေနနဲ့ မတ္လ နဲ့ စက္တင္ဘာလ ေတြမွာပါ ေက်ာင္းသားေတြ လာတက္ေလ့ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီ မတ္ နဲ့ စက္တင္ဘာ တန္းခြဲေတြ က ဒီဇင္ဘာ နဲ့ ဇြန္ လ စာေမးပြဲ မေအာင္တဲ့ သူေတြ အတြက္ အထူးဖြင့္ ေပးတာျဖစ္ၿပီး ခုေနာက္ပိုင္း ေက်ာင္းသားသစ္ေတြပါ ေရာတက္ေလ့ရွိပါတယ္။

ဇန္န၀ါရီမွာ စတဲ့ အတန္းေတြက ဇြန္လ မွာ စာေမးပြဲ ေျဖရေလ့ရွိၿပီး ၊ ဇူလိုင္ တန္းခြဲေတြက ဒီဇင္ဘာမွာ စာေမးပြဲ ေျဖၾကရပါတယ္။ ေအာင္စာရင္းကို ေတာ့ ၂ လကေန ၂လခြဲ ၾကာရင္ ထုတ္ျပန္ေလ့ရွိပါတယ္။

ႏွစ္စဥ္ ဇန္န၀ါရီ မွာ ဖြင့္မယ့္ အတန္းကို တက္မယ့္ ေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ့ ေအာက္တိုဘာ မွာ စ ျပင္ဆင္ရၿပီး ေက်ာင္းလက္ခံတာက ႏို၀င္ဘာ ကေန ဒီဇင္ဘာ အထိ လက္ခံပါတယ္။ ေက်ာင္းေနာက္က်ရင္ လက္ခံေလ့မရွိေပမယ့္ အေလွ်ာက္ေကာင္းေတာ့ အေထာင္းသက္သာ ဆိုသလို ဇန္န၀ါရီ လလယ္ေလာက္မွ ေနာက္ဆံုး ေရာက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ ့ ေတြ ့ဖူးပါတယ္။

အယ္ဂ်ဴးနစ္ က အက္စ္ေအေအ (SAA) က သင္တန္းေၾကး အနည္းငယ္ သက္သာသလို ရွိေပမယ့္ ။ ဆမ္းမားဆက္ ကက္ပလန္ က အခ်ိန္တခု သတ္မွတ္ေပးၿပီး သတ္မွတ္ခ်ိန္ အတြင္း ေက်ာင္းအပ္တဲ့ ေက်ာင္းသားကို ၁၀ ရာခိုင္ႏွဳန္း ကေန ၂၀ ရာခုိင္ႏွဳန္း အထိ ေလွ်ာ့ေပးလိုက္ေတာ့ စာေရးသူအျမင္ မွာ အက္စ္ေအေအ ထက္ေတာင္ သက္သာသြားသလိုပါပဲ။

စၿပီး ျပင္ဆင္ထားရမွာက အေရးအၾကီးဆံုး ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ပါပဲ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အမ်ားဆံုး သက္တမ္း ျဖစ္တဲ့ ၃ ႏွစ္နီးနီး ရွိရင္ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။ သက္တမ္း ၆ လေအာက္ဆို မရပါဘူး။ စတူးဒန့္ပါ့စ္ က ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ သက္တမ္းအတိုင္း အမ်ားဆံုး ၂ ႏွစ္ ကေန ၃ ႏွစ္ အထိ ေပးမွာ ျဖစ္လို ့ပါပဲ။

ေနာက္တခု က ရွိရွိသမွ် ပညာေရး ဆိုင္ရာ လက္မွတ္ေတြ ေအာင္လက္မွတ္ေတြ အမွတ္စာရင္းေတြကို ႏိုၾတီ ျပန္ထားရမွာ ျဖစ္ၿပီး ၁၀ တန္းေအာင္လက္မွတ္ က အစ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ ႏိုႀတီ ျပန္ထားႏိုင္ရင္ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ေမြးစာရင္း ကေတာ့ အသက္ျပည့္ေၾကာင္း ျပတဲ့ အခိုင္လံုဆံုး အေထာက္အထားမို ့ မျဖစ္မေန ေတာင္းပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းသားေတြကို ဘဏ္ေငြစာရင္း ေတာင္းပါတယ္။ အဲ့ဒီ ဘဏ္စာရင္း ကေတာ့ စင္ကာပူ လူ၀င္မွဳ ၾကီးၾကပ္ေရး (အိုင္စီေအ) က ေတာင္းတာပါ။ ေက်ာင္းသား တေယာက္ စလံုးမွာ ေက်ာင္းတက္ဖို ့ လံုေလာက္တဲ့ ေငြေၾကးပမာဏ ျဖစ္တဲ့ စလံုး ေငြ ၂ေသာင္းနီးနီး ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္မို ့ ထံုးစံအတိုင္း လိုင္း၀င္ၿပီး လုပ္ၾကပါတယ္။ ပိုလို႔ေတာင္ အဆင္ေျပၾကပါတယ္။ ဘဏ္ေငြစာရင္း သိန္းႏွစ္ရာ ေလာက္ဆို အိုင္စီေအ က မီးစိမ္းျပပါတယ္။ သိန္းသံုးရာ ေလာက္ဆို ပိုလို ့ေတာင္ ေကာင္းေပမယ့္ အခ်ိဳ ႔ ေငြတစ္သိန္းေလာက္ ေခြၽတာခ်င္သူတို ့ အဖို ့ သိန္းႏွစ္ရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္ ေပါ့။

ေက်ာင္းသားရဲ ့ ေဆြမ်ိဳးအရင္း တေယာက္ေယာက္ေလာက္မ်ား စင္ကာပူမွာ အလုပ္လုပ္ေနတာမ်ား ရွိရင္ အဲ့ဒီ လူရဲ့ အလုပ္က အလုပ္လုပ္ေနေၾကာင္း ေထာက္ခံစာ နဲ့ လခပါ ေဖၚျပေပးမယ္ဆိုရင္ စတူးဒန့္ ပါ့စ္ မက်စရာ အေၾကာင္းကို မရွိတဲ့ အျပင္ ေႏွာင့္ေႏွးမွဳလည္း မရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

ဆက္လက္ေဖၚျပပါဦးမည္။

ညီမူရာ

တပတ္ရစ္ အသစ္္ Refurbished

တကယ္ေတာ့ အေခၚအေ၀ၚသာ စာေရးသူတို ့ နဲ့ စိမ္းေနေပမယ့္ တကယ္တမ္းေတာ့ ရင္းႏွီးၿပီးသား ကိစၥေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ရီဖားဘစ္ရွ္ ကို ျမန္မာမွဳျပဳမယ္ ဆိုရင္ တဖန္ျပန္လည္ မြမ္းမံထားေသာ (သို ့မဟုတ္) တပတ္ရစ္ အသစ္ လို ့ ဆိုႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

တကယ္ဆို တဖန္ျပန္လည္ မြမ္းမံထားေသာ ဆိုတာေလးက ပိုၿပီး ဆီေလွ်ာ္မယ္ လို ့ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပတ္ရစ္ အသစ္ ဆိုတာေလးက ပိုလို ့ရြတ္လို ့ ေကာင္းေနျပန္ပါတယ္။ စာေရးသူကလည္း တပတ္ရစ္ အသစ္ ဆိုတာေလးက ဆန္းေနမလားလို ့ ေခၚရ ခံတြင္းေတြ ့လို ့ေနပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ တပတ္ရစ္ အသစ္ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရကို သူရို ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာ တြင္တြင္ သံုးေလ့ ရွိပါတယ္။ သူရို ့ ေတြဆီ မွာ ပစၥည္းအသစ္ ၀ယ္တဲ့အခါ အခ်ိဳ ့က ၇ ရက္အတြင္း အခ်ိဳ ့က ၁၄ ရက္အတြင္း မၾကိဳက္ရင္ ျပန္ေပးႏိုင္တဲ့ မူေတြ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အာမခံ ေပးတဲ့ ကာလအတြင္း အသစ္တလံုး ျပန္ေပးတာတို ့ ျပန္ျပင္ေပးတာတို ့ေတြ ရွိပါတယ္။

အဲ့ဒီ မူ၀ါဒေတြ ကေနၿပီး ရယ္၊ တခါ ထုတ္လုပ္ေနရင္း အရည္အေသြးစစ္ေဆးဌာနမွ အရည္အေသြး စံႏွဳန္းမမီ ဘူးလို ့သတ္မွတ္တဲ့ ပစၥည္းေတြရယ္၊ အျခား ကိစၥ ေလးေတြေၾကာင့္ မူလအတိုင္း ျပန္မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အရာေတြရယ္ ကို ျပဳျပင္မြမ္းမံစရာရွိတာ မြမး္မံ ျပင္ဆင္ ျဖဳတ္လဲ စရာရွိတာ ျဖဳတ္လဲ အစားထိုး ရီဖားဘစ္ရွ္ ရယ္လို ့ ေစ်းကြက္ ျပန္တင္ၿပီး ေရာင္း၀ယ္ ၾကပါတယ္။

သံုးစြဲ သူဆီကေန မွ ပ်က္လို ့ျဖစ္ျဖစ္ အျခားစံလြဲလို ့ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျပန္ေရာက္လာတဲ့ ပစၥည္းေတြကို ေတာ့ သီးသန္ ့ စကားလံုးမသံုးေပမယ့္။ ထုတ္လုပ္ေနစဥ္မွာ စံလြဲ စံမမွီ လို ့ သံုးစြဲသူဆီ လံုး၀မေရာက္ေသးတဲ့ ပစၥည္းေတြကို က်ေတာ့ Manufacturer Refurbished သို ့ Factory Refurbished ရယ္လို ့သီးသန့္ သံုးစြဲတာ ေတြ ့ရျပန္ပါေသးတယ္။

ထုတ္လုပ္သူ အမ်ားစု ကလည္း အဲ့လို ့ တပစ္ရစ္ အသစ္ေတြကို သီးသန့္ ေရာင္းခ်ၿပီး ပံုမွန္အေနနဲ့ အနည္းဆံုး ေပၚက္ေစ်းထက္ ၃၀ ရာႏွုန္းကေန အမ်ားဆံုး ထက္၀က္ေက်ာ္ေလာက္အထိ ေစ်းေတြ ခ်ၿပီး ေရာင္းခ်ေပးတာ ေတြ ့ႏိုင္ပါတယ္။ နာမည္ေက်ာ္ ပန္းသီး ကုမၸဏီ ဆိုရင္ သု ့ရဲ့ မက္ခ္ဘြတ္ ခရီးေဆာင္ ကြန္ပ်ဴတာေတြ အိုင္ေပါ့ေတြကို ၃၀ ကေန ၆၀ ရာႏွဳန္းေလာက္အထိ ပန္းသီး ကုမၸဏီ အသိအမွတ္ျပဳ တပစ္ရစ္ အသစ္ ဆိုၿပီးေတာင္ ေရာင္းခ်ေပးၿပီး အာမခံကလည္း အသစ္စက္စက္ နည္းတူ တႏွစ္ေတာင္ ေပးထားပါတယ္။

ပန္းသီး က တပစ္ရစ္ အသစ္ေတြကို ေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳဟာ တကယ့္ကို ေကာင္းပါတယ္။ အသိတေယာက္ ေျပာျပတာဆိုရင္ သူ ့မိတ္ေဆြ တဦး တပတ္ရစ္ အသစ္ ၀ယ္လိုက္တာ လက္ထဲေရာက္ၿပီး မၾကာမီ ခြၽတ္ယြင္းခ်က္ တခုျဖစ္လုိ ့ဆားဗစ္စင္တာ ျပန္ပို ့လိုက္တာ ဟိုဖက္က ျပင္လုိ ့မရလို ့ဘဲလား ဘာျဖစ္လို ့လည္း မသိ အသစ္စက္စက္ တလံုး ျပန္လဲေပးလိုက္တယ္ ဆိုတာေလးပါ။

စာေရးသူ ရဲ့ ဘ၀မွာ အဲ့ဒီ ရီဖားဘစ္ရွ္ ဆုိတာ စၿပီး ရင္းႏွီးတာက ေဂၚဒန္ က ဟာဗီးေနာ္မန္ဆိုင္ မွာပါ။ မွတ္မိပါေသးရဲ ့ ဘာျဖစ္လို ့ ဒီေလာက္ ေစ်းေခါက္ခ်ိဳးေလာက္ သက္သာေနတာလည္း လို ့ အေရာင္းစာေရးၾကီး ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒီမွာ ေရးထားတယ္ ေလ ရီဖားဘစ္ရွ္တဲ့ ။ ပထမဆံုး ၾကားဖူးတာ ဆိုေတာ့ နားမလည္ပါဘူး ။ ဘာလဲ ရီဖားဘစ္ရွ္ ဆိုတာ ငါနားမလည္ဘူး ရွင္းျပပါဆိုေတာ့ သူက အရွည္ၾကီး ရွင္းျပတာ မွတ္မိပါေသးတယ္။

ေနာက္ၿပီး အဲ့ဒီ အေရာင္းစာေရးၾကီးကပဲ အၾကံေတာင္ ေပးလိုက္ပါေသးတယ္။ တတ္ႏိုင္ရင္ အသစ္၀ယ္ပါလားတဲ့။ ရီဖားဘစ္ရွ္ ေလာက္ အရည္အေသြးမျမင့္ တဲ့ ပစၥည္း ခပ္လတ္လတ္ ဆိုလည္း ပိုမေကာင္းဘူးလားတဲ့ အသစ္သံုးရတာေပါ့တဲ့ ။ သူ ့အေတြးအျမင္ေလးေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ ့ေက်းဇူးေၾကာင့္ တပတ္ရစ္ အသစ္ ရီဖားဘစ္ရွ္ ဆိုတဲ့ စကားလံုးေလးနဲ့ ကြၽမ္း၀င္လာပါေတာ့တယ္။

အျခားထုတ္လုပ္သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း တပတ္ရစ္ အသစ္ေတြ ေရာင္းေပမယ္လို ့ ပန္းသီးေလာက္ အာမခံ မေပးထားပါဘူး။ ပံုမွန္ ဆိုရင္ ေရာင္းခ်တဲ့ စတိုးဆိုင္ေတြ အေနနဲ့ ဆိုင္ကေပးတဲ့ အာမခံ ရက္ ၃၀ ဒါမွမဟုတ္ ထုတ္လုပ္သူ ကိုယ္တိုင္က ေရာင္းတယ္ဆို ထုတ္လုပ္သူက ေပးတဲ့ ရက္ ၉၀ အာမခံပဲ ေပးရိုး ထံုးစံရွိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ တပတ္ရစ္ အသစ္၀ယ္မယ္ဆိုရင္ ေမ့လို ့မရတာ အဲ့ဒီ ကန့္သတ္ထားတဲ့ အာမခံ မွဳပါပဲ။ စာေရးသူလည္း တပစ္ရစ္ အသစ္ ပစၥည္း အခ်ိဳ ့၀ယ္သံုးဖူးပါတယ္။ ဘာမွ စိတ္ညစ္စရာ မၾကံဳေတြ ့လိုက္ရပါဘူး။ ကံေကာင္းတယ္ပဲ ေျပာရမလားေတာ့ မသိပါဘူး။

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာလည္း တပတ္ရစ္ အသစ္ေတြ ၾကံဳေတြ ့ဖူးပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ မီးေခ်ာင္းခ်ဳပ္ ေတြ ေရာင္းတဲ့ ဒိုင္ေတြ ပါပဲ။ ၂၉ လမ္း၊ လမ္း ၃၀ တ၀ိုက္က လွ်စ္စစ္ပစၥည္း ဒိုင္ၾကီးေတြမွာ ေအာတို ခ်ဳပ္ေတြ ပါကင္ၾကီးေတြ နဲ့ ေရာက္လာတဲ့အခါ ရာခိုင္ႏွဳန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ပ်က္တတ္ပါတယ္။ အဲ့ဒါ ဆိုင္မွာတင္ ျပင္တဲ့ သူေခၚထားရၿပီး ေကာင္းေအာင္ျပင္ ၿပီးေရာင္းရတာပါပဲ။ မဟုတ္ရင္ တအားအရွံုး ေပၚမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒါကိုေတာ့ ဘယ္သူမွ ရီဖားဘစ္ရွ္ ရယ္လို႔ မေခၚၾကပါဘူး။ အျခားေနရာေလးေတြမွာလည္း သူ ့နည္း နဲ့ သူ ရွိေနၾကမွာပါ။

ဘာရယ္ မဟုတ္ တပတ္ရစ္ အသစ္ ရီဖားဘစ္ရွ္ လို႔ ရြတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ့ ရြတ္ရင္း ေခါင္းထဲ ေပၚလာသမွ် ေရးလိုက္ပါေတာ့တယ္။ စာဖတ္သူေတြက ေရာ တပတ္ရစ္ အသစ္ ရီဖားဘစ္ရွ္ နဲ့ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရင္းႏွီး ထိေတြ ့ဖူး ပါသလဲဗ်ာ။

ညီမူရာ

လြမ္းမိတဲ့ ဒြန္ေမာင္း

စာေရးသူ နဲ့ အရင္းႏွီးဆံုး ျပည္ပႏိုင္ငံေတြက ေလဆိပ္ေတြထဲမွာ ဒြန္ေမာင္း ေလဆိပ္ Don Mueang / ท่าอากาศยานดอนเมือง / Don Muang က ထိပ္ဆံုးပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ ့ အၾကီးဆံုးေလဆိပ္။ ကမ္ဘာ့အၾကီးဆံုး ေလဆိပ္စာရင္းေတြထဲမွာ ၁၈ ခုေျမာက္။ အာရွမွာ နံပါတ္ ၂ အျဖစ္ကာလ ၾကာရွည္စြာ ရပ္တည္ခဲ့တဲ့ ဒြန္ေမာင္းေလဆိပ္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ရင္းႏွီးၾကမွာပါ။ ဒြန္ေမာင္းလို ့ စာေရးသူတို ့ အားပါးတရ ေခၚေနၾကတဲ့ နာမည္ဟာ ေျပာရရင္ေတာ့ အမွားၾကီးပါ။ သူရို ့ထိုင္းအသံနဲ့ ဆို စာေရးသူ ၾကားသေလာက္ အနီးစပ္ဆံုး ေဒါန္းမြန္ လို႔ အသံထြက္ပါတယ္။

၁၉၁၄ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၇ ေန ့မွ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ ဒြန္ေမာင္း ေလယာဥ္ကြင္းေလး ဟာ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္မွာ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြ စတင္ဆင္းသက္ၿပီး အသက္၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ပထမဆံုး ဆင္းသက္ခဲ့တဲ့ ေလေၾကာင္းလိုင္းကေတာ့ ဒတ္ခ်္ ေလေၾကာင္းလိုင္းျဖစ္တယ္လို ့ မွတ္တမ္းမ်ားက ဆုိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒြန္ေမာင္း မတိုင္ခင္ ထိုင္းမွာ ေလဆိပ္တခုရွိပါေသးတယ္။ ရာမ-၄ ဘုရင္လက္ထက္မွာ ေလဆိပ္ကို ေျမနိမ္႔အရပ္မွာ ရွိလို႔ ေရလႊမ္းမိုးမွဳ ေတြ ကင္းလႊတ္ေအာင္ ကုန္းျမင့္အရပ္လို ့ အမည္ရွိတဲ့ တကယ္လည္းပဲ ကုန္းျမင့္တဲ့ ဒြန္ေမာင္း အရပ္ကို ေျပာင္းေရႊ႔ခဲ့တာပါ။

ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြ စေျပးဆြဲ ကတည္းကဆိုရင္ ၈၅ ႏွစ္ ဒါမွမဟုတ္ စတင္ဖြင့္လွစ္ ကတည္းကဆိုရင္ ၉၂ ႏွစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ ဒြန္ေမာင္း အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္ၾကီးကို ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၈ ရက္ မနက္ ၃ နာရီ ၁၂ မိနစ္မွာ ဆစ္ဒနီ ကို ထြက္ခြာတဲ့ ကြမ္တက္စ္ ေလေၾကာင္းလိုင္း ရဲ ႔ ခရီးစဥ္အမွတ္ ( QF၃၀၂) နဲ့ ေခတ္တေခတ္ ကို အဆံုးသတ္ေစခဲ့ပါတယ္။

၂၀၀၇ ႏွစ္ဦးမွာပဲ အာရွရဲ ့မ်က္ႏွာသစ္ လို ့ သူရုိ ့ေတြ ၀င့္ၾကြားေနတဲ့ အသစ္ဖြင့္လွစ္လိုက္တဲ့ သု၀ဏၰဘူမိ ေလဆိပ္ၾကီး ရဲ ့ ေျပးလမ္းအသစ္ေတြ ကြဲအက္မွဳေတြေၾကာင့္ ဒြန္ေမာင္းကို ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ဖို ့အေၾကာင္း ဖန္လာပါတယ္။
ေနာက္ၿပီး ဒြန္ေမာင္းကို ဒီတိုင္းထိမ္းသိမ္းထားဖို ့ စားရိတ္ေတြကလည္း မေသးေတာ့ ထိုင္း ေလဆိပ္ အာဏာပိုင္ေတြ က ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ခြင့္ ျပဳလိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ့ပဲ ထိုင္းႏိုင္ငံ ျပည္တြင္း ေလယာဥ္ေတြ ဆင္းသက္ဖို ့ စီမံၾကပါတယ္။

ေလဆိပ္ၾကီးပိတ္လို ့ ၅ လအၾကာ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ မတ္လ ၂၅ ရက္ေန ့မွာ ျပန္လည္အသက္၀င္လာတာ ဒီကေန ့အထိပါပဲ။ ထုိင္းႏိုင္ငံ အလံတင္ ေလေၾကာင္းလိုင္းျဖစ္တဲ့ ထိုင္းအဲေ၀း ၊ ေနာ့အဲ နဲ့ ၀မ္းတူးဂိုး ေလေၾကာင္း တို ့ ေျပးဆြဲ ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံ ေလဆိပ္ကိုယ္စားျပဳ ႏိုင္ငံတကာ အမွတ္အသားမွာ ဒြန္ေမာင္းကို ဘီေကေက လို ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သတ္မွတ္ခဲ့တာ သခၤါရ သေဘာတရားအရ ခုေတာ့ ဒီအမ္ေက လို ့ေျပာင္းလည္း သတ္မွတ္လုိက္ပါၿပီ။

ေျပးလမ္း ၂ ခု ရွိၿပီး ေျပးလမ္းအရွည္ က (၁၂၁၃၉ ေပအရွည္။ ၁၉၇ေပအက်ယ္) ရွိၿပီး ေျပးလမ္းအတို က (၁၁၄၆၁ ေပအရွည္။ ၁၄၇ ေပအက်ယ္) ရွိပါတယ္။ ၂၀၀၈ ေမလမွာ အသစ္တိုးခ်ဲ့ ဖြင့္လွစ္လိုက္တဲ့
ရန္ကုန္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္က ေျပးလမ္းအရွည္ (၁၁၂၀၀ ေပအရွည္။ ၂၀၀ ေပအက်ယ္) နဲ့ ႏွိဳင္းယွဥ္မယ္ဆို သိပ္မကြာေတာ့ဘူးလို ့ ေျပာရမွာပါပဲ။

ဒြန္ေမာင္းနဲ့ ပတ္သက္လို ့ ၾကားဖူးနား၀ ဟာသေလး တခုရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္က စာေရးသူတို ့ မဂၤလာဒံုေလယာဥ္ ကြင္းကလည္း အဆင့္မျမင့္ေသးဘူးေပါ့။ ထိုင္းမွာ ေလဆိပ္အသစ္ၾကီးဖြင့္ေတာ့မွာမို ့ ဒြန္ေမာင္းကို ပိတ္ေတာ့မယ္လို ့ ေၾကညာၿပီးခ်ိန္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားၾကီး တဦးက အခုလို မခ်ိတင္ကဲ ေျပာပါသတဲ့။ မသံုးေတာ့မယ့္တူတူ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ ေလဆိပ္ၾကီး တို ့ျမန္မာျပည္ သယ္သြားလို ့ရရင္ေကာင္းမယ္တဲ့။ ဒါသူ ့ရင္ထဲက စကားပါ။

ဟုတ္ပါတယ္ ျမန္မာတို ့ အျမင္မွာလည္း ဒြန္ေမာင္းဟာ အဲ့သေလာက္ကို ေကာင္းေနပါတယ္။ ေလဆိပ္အေဆာက္အဦ ထဲမွာ ဟိုးဘက္ထိပ္ ဒီဘက္ထိပ္ကို ပံုမွန္ေလွ်ာက္သြားမယ္ ဆို ၄၅ မိနစ္ကေန ၁နာရီ နီးနီး ၾကာပါတယ္။ သံုးထပ္အေဆာက္အဦ မွာ ေလယာဥ္ေတြ ဆိုက္ေရာက္တဲ့ တာမင္နယ္ သံုးခုေတာင္ ရွိပါတယ္။ အခုအသစ္ဖြင့္လိုက္တဲ့ သု၀ဏၰဘူမိ ကမွ ဆိုက္ေရာက္ တာမင္နယ္ တခုပဲရွိတာပါ။

ဒြန္ေမာင္းမွာ ေလယာဥ္ေျပာင္းစီး ရမယ္ဆို အထာမသိရင္ ေတာ္ေတာ္ အဆင္မေျပပါဘူး။ မဟာၿမိဳင္ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက ေတာင္မွ တခါက ဘယ္ေနရာ သြားရမွန္းမသိ ျဖစ္ေသးတယ္လို ့ ေဟာၾကားတာ နာဖူးပါတယ္။ တာမင္နယ္ ေတြက လွမ္းေလွ်ာက္မယ္ဆုိ အေ၀းၾကီးပါပဲ အခ်ိန္မေလာက္လို ့ ေျပးလႊားရမယ္ ဆို စိတ္ေမာ လူေမာနဲ့ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းပါတယ္။

တခါက ဆရာသမား တဦး ရန္ကုန္မွာ ေလယာဥ္ေနာက္က်ေတာ့ ဒြန္ေမာင္းလည္း ေရာက္တာ ေနာက္က်တာေပါ့။ သူေျပာင္းစီးမယ့္ ေလယာဥ္က တိုင္စီေ၀းလို ့ ေခၚတဲ့ ေျပးလမ္းေပၚတက္မယ့္ တန္းစီတဲ့ လမ္းေပၚေတာင္ ေရာက္ေနပါၿပီ ဒါေပမယ့္ သူ ့စီးမယ့္ ေလေၾကာင္းလိုင္း ေကာင္တာ တခုမွာ ေနာက္က်လို ့ေျပးေနပါတယ္ ေစာင့္ခိုင္းေပးပါ ေျပာထားေတာ့ ေလယာဥ္ကေစာင့္ေပး သူကေျပး နဲ့ ေတာ္ေတာ္ ဟိုက္သြားတယ္ ေျပာပါတယ္။ သူတို ့ ကို ကားတစီးနဲ့ သပ္သပ္ လိုက္ပို ့ၿပီး ကုန္တင္တဲ့ ကရိန္းေလးနဲ့ တင္ေပးတယ္ လို ့ ၾကားဖူးပါတယ္။ ဒြန္ေမာင္းမွာ ေလယာဥ္ေျပာင္းစီးရတာ စာေရးသူတို ့လို မလည္မ၀ယ္ေတြဖို ့ေတာ့ စြန္ ့စားခန္းပါပဲ။

ဒြန္ေမာင္းကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ေရာက္ဖူးတာေတာင္မွ တခါတေလ ေလယာဥ္က ကြင္းထဲမွာ ရပ္လို ့ ကားၾကီးနဲ့ ေလဆိပ္အေဆာက္အဦ ထဲ ၀င္ရတဲ့အခါ မ်က္စိလည္ လမ္းမွားဖူးပါတယ္။ တခါကဆို ဘယ္နဲ့ ညာနဲ့
မွားၿပီး ေလွ်ာက္မိတာ အခ်ိန္ကုန္ လူေမာ စိတ္ေမာျဖစ္ဖူးပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒြန္ေမာင္းဟာ ျပည္ပထြက္တဲ့ ျမန္မာျပည္သားတိုင္းမစိမ္းတဲ့ ေနရာတခုဆိုရင္ မွားမယ္မထင္ပါဘူး တၾကိမ္မဟုတ္တၾကိမ္ ေရာက္ဖူးၾကမွာပါ။ စာေရးသူဆိုရင္ ဒြန္ေမာင္း မွာ ည လည္းပဲ
အိပ္ဖူးပါတယ္။ တရက္နီးနီးေလာက္လည္း ေနဖူးပါတယ္။ ပထမဆံုး ႏိုင္ငံျခားခရီး သြားတုန္းက အတူသြားတဲ့ ခရီးေဖၚကို ေမးမိတယ္။ ဘန္ေကာက္ေလဆိပ္ၾကီး သိပ္ခမ္းနားတယ္ေျပာတယ္ ဟုတ္သလားေပါ့။

သူက ေျပာတယ္ ဟိုေရာက္ရင္ သိလိမ့္မယ္တဲ့ သူ ့တုန္းကလည္း မင္းဟိုေရာက္လို ့ မ်က္ျမင္ေတြ ့တဲ့ ခံစားမွဳအတိုင္းပါတဲ့။ ဒါနဲ့ပဲ ရင္တခုန္ခုန္ နဲ့ ဒြန္ေမာင္း ဆိုတာၾကီးကို ေရာက္ဖူးခဲ့တယ္။ ဟုတ္ပါတယ္
ကိုယ္ထြက္လာတဲ့ ေလဆိပ္နဲ့ ေရာက္ေနတဲ့ ေလဆိပ္ ပထမ အေခါက္လို လူတိုင္း အဲ့လို ပဲခံစားရမယ္လို ့ထင္ပါတယ္။ လူေတြမွ အမ်ားၾကီး ကြင္းၾကီးကလည္း အၾကီးၾကီး ေလယာဥ္ေတြ ဆိုတာ တန္းကိုစီလို ့။ လူ၀င္မွဳ ၾကီးၾကပ္ေရး အင္မီဂေရးရွင္း ေကာင္တာေတြဆိုတာ အမ်ားၾကီးပဲ။ ရင္သပ္ရွဳေမာေပါ့။

ဒြန္ေမာင္းမွာ ေလယာဥ္ေျပာင္းစီးဖို ့ ေစာင့္ရတာ အၾကာၾကီးပါပဲ။ ဆိုေတာ့ ဒြန္ေမာင္းထဲမွာပဲ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ျဖဳန္းမိပါတယ္။ ေခ်ာင္ၾကိဳေခ်ာင္ၾကားမက်န္ အထပ္အစံုလည္း ေရာက္ဖူးတယ္။ ဟိုးအရင္ကဆို ဒြန္ေမာင္းထဲမွာပဲ ေသာင္တင္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြေတာင္ ရွိသတဲ့။ တေယာက္တည္း အထုပ္ေလး ပိုက္လို ့ တညလံုး ႏွိဳးလိုက္ ငိုက္လိုက ေနဖူးတဲ့ အေခါက္ေတာင္ရွိပါတယ္။ ရန္ကုန္က ထြက္ေတာ့ မနက္ ၉ နာရီ။ ဒြန္ေမာင္းေရာက္ေတာ့ မနက္ ၁၁ နာရီ ေနာက္ေလယာဥ္က ေနာက္တေန ့ ေ၀လီေ၀လင္း မနက္ ၅ နာရီ လိုမ်ိဳးေတြ ေပါ့။

တကယ္ေတာ့ ဒြန္ေမာင္း ဟာ စာေရးသူ ဘ၀မွတ္တိုင္ေတြ ထဲမွာ တစ္ခုအျဖစ္ပါ၀င္ေနပါတယ္။ ပထမဆံုး သြားျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခရီးမွာ ပထမဆံုး ေရာက္ဖူးတဲ့ တိုင္းတပါးက ေလဆိပ္တခုဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ ဆရာတေယာက္ သင္တန္းပို ့ခ်တုန္းက ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံ ဘယ္ေလာက္ပိုက္ဆံ ရွိသလဲ ဆိုတာကို သူ ့ႏိုင္ငံက အိမ္သာေတြလည္း တင္ သတ္မွတ္လို ့ရတယ္လို ့ေျပာဖူးပါတယ္။ ႏိုင္ငံထဲ မေရာက္ေတာင္ တို ့ေတြ ထရန္ဆစ္ လုပ္တဲ့အခါ ေလဆိပ္ေတြကို ေရာက္ၾကတယ္ ေလဆိပ္ေတြက အိမ္သာေတြထဲ ၀င္လိုက္တာနဲ့ တင္ ဒီႏိုင္ငံ ရဲ ့အဆင့္အတန္းကို သတ္မွတ္လို ့ရတယ္။ ဥပမာ အေမရိကား ဂ်ပန္ ေလဆိပ္ေတြမွာ ေရပူေရေအးရတယ္။ တို ့ ထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ေတာ့ ထိုင္းေလဆိပ္မွာ ေရေအးတဖက္ပဲ ရေတာ့တယ္ ေရပူမရေတာ့ဘူး။ ေဟာ ရန္ကုန္ေလဆိပ္လည္း ေရာက္ေရာ အိမ္သာမွာ ေရမလာ ဘူး ဆိုတာေလး ေျပာဖူးပါတယ္။ ဟုတ္မဟုတ္ကေတာ့ အေမရိကား ဂ်ပန္ေတြ မေရာက္ဖူးေတာ့ မသိဘူး။ ဆရာႏွယ့္ ပိုရန္ေကာ လို ့ ေတြးမိဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေလးက စိတ္ထဲ စြဲေနပါေသးတယ္။

ရန္ကုန္မွာ ေလဆိပ္အတြင္းဖက္ ပထမဆံုး ေရာက္တုန္းက အိမ္သာ ၀င္ပါေသးတယ္။ ေရလာေတာ့ ငါ့ဆရာေလာက္ မဆိုးေသးဘူး ဆိုတာ ေတြးလိုက္ေသးတယ္။ ဒြန္ေမာင္းေရာက္ေတာ့ အိမ္သာ လိုက္ရွာၿပီး ၀င္ေတာ့ ကြာေတာ့ ကြာတယ္ လို ့ပဲ ေျပာရမွာပါပဲ။ အခ်ိဳ ့ေလဆိပ္ၾကီး ေတြနားမွာ ေရကန္ေတြ ဘာေတြ ေတြ ့ရတယ္ ဒြန္ေမာင္းမွာေတာ့ မရွိပါဘူးလို ့ထင္တာပါပဲ။ ေနာက္တခု က ထိုင္းရဲ႔ ႏိုင္ငံရဲ႔ နာမည္ေက်ာ္ ေျခေထာက္ႏွိပ္တဲ့ ေနရာေလးေတြ ရွိတယ္။ တခါမွေတာ့ မႏွိပ္ဘူးပါဘူး။ ဒြန္ေမာင္းကို ေလယာဥ္မဆင္းခင္ ေလေပၚ၀ဲေနတုန္း ျမင္ကြင္း။ ေလယာဥ္အတက္ တက္ခါစ မွာ၀ဲေနတုန္း ျမင္ကြင္းေတြဟာ မဆန္း ေပမယ့္ စိတ္ထဲ စြဲေနတုန္းပါပဲ။

ခုဒြန္ေမာင္းကို ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္း ခရီးစဥ္မ်ားသာ သံုးေတာ့တဲ့အတြက္ ေလယာဥ္ေျပာင္းစီးတုန္းကလို ခဏခဏ မေရာက္ျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ၇ ၾကိမ္ေလာက္ ျဖတ္သန္းဖူး က်င္လည္ဖူးတဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ ဟိုဖက္ တာမင္နယ္ ဒီဖက္တာမင္နယ္ မွားမိဖူးတဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ ရင္ခုန္စြာ ေရာက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ လမ္းေပ်ာက္သူ ကို ကူညီေပးဖူးတဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ အမိေျမ ကို ပထမဆံုး ျပန္တုန္းက ေရာက္ခ်င္ေဇာ နဲ့ စိတ္တိုေနခဲ့ဖူးတဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ ခုေတာ့လည္း ဆံုျဖစ္ဖို ့ မလြယ္ေတာ့တဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ ေလဆိပ္ေဟာင္းလို ့ ေျပာင္းလည္း ေခၚေ၀ၚျခင္း ခံေနရတဲ့ ဒြန္ေမာင္း။ က်ေနာ့ရဲ ့ လြမ္းေနဦးမယ့္ ဒြန္ေမာင္း။

ညီမူရာ

အထက္ပါ ခရီးသြားေဆာင္းပါး ဆန္ဆန္ ပို ့စ္ကို စာေရးသူ၏ ကိုယ္ပိုင္ ထင္ျမင္ခ်က္၊ ခံစားခ်က္၊ဖတ္ရွဳ မွတ္သားမိေသာ အခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္ ေရးဖြဲ႔ပါသည္။

အခ်က္အလက္မ်ား ကို ဒီေနရာေတြက ယူပါတယ္။
၀ီကီ
တရား၀င္ဆိုဒ္
အျခား -
http://www.into-asia.com/bangkok/airport/
http://www.nationmultimedia.com/specials/suvarnabhumi/ff9.html

ေက်းဇူးတင္ရွိျခင္း

ဒီဘေလာ့ ကို စတင္ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ဒီတေလာမွာ က်ေတာ့ အေၾကာင္း တိုက္ဆိုင္တာနဲ့ပဲ ျပန္ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ကိုယ္မလုပ္တတ္ တာေတြ သူမ်ားေတြ ဆီက ၾကည့္ရင္း လုပ္ရင္းနဲ့ပဲ အခ်ိဳ ့ဟာေလးေတြ ျပည့္စံုလာပါတယ္။ ဒါနဲ့ ေက်းဇူးတင္စိတ္ျဖစ္ၿပီး ဒီပို ့စ္ကို ေရးလိုက္ပါတယ္။

ပထမဆံုး ဘေလာ့ကို တင္ေပးထားတဲ့ Blogger။

ေရးသမွ် အမာခံ ဖတ္ဖတ္ေပးၿပီး စာတည္းမွဴးလုပ္ေပးတဲ့ ခ်စ္သူ ဇနီးမယား အိမ္သူ သက္ထား ေလး

ဧည့္သည္ ဘယ္ႏွေယာက္လာသြားတယ္ ဆိုတာကို
နမူနာ ၾကည့္ ယူျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဘေကာင္း ဘေလာ့ က ကိုဘေကာင္း

ရာဟူးပိုက္ ဖိဘန္နာ နဲ့ အြန္လိုင္းမွာ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ ဆိုတာကို
ေလ့လာၿပီး ယူျဖစ္ခဲ့တဲ့ ၀ီရွိမီက ကိုအန္ဒီ

၀င္းဖြန္ ့ နဲ့ ေရးေရးၿပီး ေဇာ္ဂ်ီကို အြန္လိုင္းကေန ေျပာင္းေနက်
စာမ်က္ႏွာ ရဲ ့ ပိုင္ရွင္ ဘေလာ့ဂါ ကိုေမာင္လွ

ေနာက္ၿပီး ဘေလာ့ကို အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး လာဖတ္ေနတဲ့ သူေတြ ေပါ့။


အင္တာနက္ ဆိုဒ္ ေတြ ထဲက ဆိုလွ်င္
စာမ်က္ႏွာေတြ ကို ဧည့္သည္ ဘယ္ႏွစ္ခါလာသလဲ မွတ္တမ္းတင္ေပးထားတဲ့ StatCounter နဲ့ FastWebCounter
တၿပိဳင္တည္း ဖတ္ေနဦးသူေရ ေဖၚျပေပးတဲ့ 24Log
ပို ့စ္အသစ္ေတြ တက္တိုင္း စုစည္းေပးထားတဲ့ FeedBurner ။
ကိုယ္ဘေလာ့ အေျခအေန ကို ဆန္းစစ္ႏိုင္တဲ့ Google Analytics။
Yahoo Pipes

ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါေၾကာင္း
ညီမူရာ
အလွ်င္းသင့္သလို ဆက္လက္ ၿပီး တိုးခ်ဲ႔ ေရးသြားပါ့မယ္။

အိမ္ေျပာင္းၾကမယ္

အိမ္ေျပာင္းရတာလည္း ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲတဲ့ အလုပ္တခုပါ။ ပစ္စည္းေတြ သိပ္မရွိလို ့က ခံသာေပမယ့္ မ်ားလို ့ကေတာ့ သိမ္းဆည္း ထုပ္ပိုးရတာတင္ ေတာ္ေတာ့ကို အလုပ္မ်ားပါတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ဘယ္လုိနည္း နဲ့ ေျပာင္းမလဲေပါ့။ တကယ္က စင္ကာပူလို ႏိုင္ငံမ်ိဳးမွာ အိမ္ေျပာင္းရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပပါတယ္ အိမ္ေျပာင္းေပးတဲ့ မူဗာ (Movers) ေတြ ေခၚလိုက္ရံုပါပဲ။ မူဗာမွာ ၂ မ်ိဳးကြဲသြားပါတယ္။ ပံုမွန္ အိမ္ေျပာင္းတဲ့ သူကို မူဗာ (Mover) လို ့ပဲ ေခၚၾကၿပီး ေသခ်ာေကာင္းေကာင္း ေစ်းၾကီးၾကီးနဲ့ ေျပာင္းေပးတဲ့ အဖြဲ႔ေတြကို က်ေတာ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မူဗာ (Professional Movers) လို ့ေခၚၾကပါတယ္။

ပံုမွန္ မူဗာ ေတြကေတာ့ သယ္ေပးမယ့္ လူ မေခၚဘဲကိုယ္တိုင္ သယ္မယ္ဆို ကားခခ်ည္းဘဲ
စလံုး တကြၽန္းလံုး ဘယ္ေနရာ ေျပာင္းေျပာင္း နီးနီး ေ၀းေ၀း ၄၀ ကေန ၈၀ ေလာက္အထိ ရွိပါတယ္ ။ ဒိုင္နာ ၁၀ ေပ ကားေလးေတြပါ။ ေစ်းေပါတဲ့ ကားေတြက အမိုးဖြင့္ေလးေတြ မ်ားၿပီး ကြန္တိန္နာခန္းလို ပါရင္ ေစ်းၾကီးသြားပါတယ္။ မန္းပါ၀ါ (Men Power) လို ့ သူတို ့ေခၚတဲ့ ကူသယ္ေပးတဲ့ လူ တေယာက္ကို တနာရီ ၁၅ ေဒၚလာ ေလာက္ေပးရပါတယ္။ ပံုမွန္ အားျဖင့္ ကူသယ္ခ က ၃၀ ကေန ၁၀၀ ေလာက္အထိ ပုတ္ျပတ္ က်တတ္ပါတယ္။

ဆိုေတာ့ တေခါက္ကို ကူသယ္ေပးတဲ့ လူေတြ ေခၚရင္ အၿပီးအစီး ၇၀ ကေန ၁၅၀ ေလာက္အထိ က်ပါတယ္။ ကိုယ္က သိပ္သန္မာၿပီး လူအုပ္ေတာင့္ရင္ေတာ့ ကားခ်ည္းပဲငွား အနည္းဆံုး ၄၀ ကေန အမ်ားဆံုး ၈၀ ေပါ့။

အဲ့လို ေစ်းသက္သက္သာသာ နဲ ့ ေျပာင္းေပးတဲ့ စာေရးသူတို ့လက္စြဲ မူဗာကေတာ့

အန္ဒီ လို ့ေခၚတဲ့ တရုတ္ၾကီးပါ အဂၤလိပ္လို ေကာင္းေကာင္းမရပါဘူး ဒါေပမယ့္ သေဘာေကာင္းပါတယ္
Andy အန္ဒီ - ဖံုး - ၉၀၆၀၆၁၂၆
(ပိတ္ရက္မ်ား ဆို ဘြတ္ကင္ေတြ ျပည့္ေနလို ့ တပါတ္ ၁၀ ရက္ေလာက္ ၾကိဳမွာထားရပါတယ္)
ေနာက္တေယာက္က အက္မန္ ပါ (မေလးလူမ်ိဳးပါ) အန္ဒီ ဆရာသမားလို ့ေျပာၾကတယ္ သူလည္း ေကာင္းပါတယ္
Edmund အက္မန္ ဖံုး - ၈၁၄၄၈၂၆၆ ပါ။
သူတို ့နဲ့ေျပာင္းတိုင္း စိတ္ခ်မ္းသာရလြန္းလို ့ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းနဲ့ ကိုယ္တိုင္ ၁၀ ခါထက္မနည္း အိမ္ေျပာင္း ဖူးပါတယ္။

ဒီေနာက္ဆံုးတေခါက္ ၾကားရက္ၾကီး ေျပာင္းရမွာရယ္ ပစ္စည္းမ်ားတာရယ္ေၾကာင့္ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မူဗာေခၚလုိက္တယ္။ သူတို ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ မူဗာက တဘာသာ ကိုး။
မေျပာင္းခင္ အနည္းဆံုး ၂ ပါတ္ၾကိဳၿပီး စီစဥ္ရပါတယ္။ ကပ္မွဆိုရင္ ေစ်းေတြ ပိုႀကီးပါတယ္။ ဖံုးဆက္လိုက္တာနဲ့ သူတို ့ရံုးက တေယာက္ လာၾကည့္တယ္။ ပရိေဘာဂ ဘယ္ေလာက္မ်ားမလဲ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲမလဲ ဘယ္ေလာက္အလုပ္ရွဳပ္မလဲ ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းၾကမလဲေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေစ်းေျပာပါတယ္။ ၂+၁ တိုက္ခန္း ပရိေဘာဂအစံုအလင္ကို ၃၀၀ ကေန ၄၅၀ တြင္းရွိပါတယ္။ ေစ်းညွိလို ့ရပါတယ္။စာေရးသူတို ့ ေစ်းညွိၾကေတာ့ ေနာက္ဆံုး ၃၅၀ နဲ့ ေစ်းတည့္သြားပါတယ္။ ဘြတ္ကင္ ျဖတ္ရင္ ေလွ်ာ္ေၾကး ၁၀၀ လာမသိဘူး ေပးပါ့မယ္ဆိုၿပီး ေဘာက္ခ်ာထဲမွာ ေရးထားေသးတယ္။ ပိုင္ပါ့ကြယ္။

အဲ့ဒီ ေစ်းလာျဖတ္တဲ့ သူက အိမ္က ပစ္စည္းအေနအထားကို ၾကည့္ၿပီး သူ ့သဘာ နဲ့ သူ တြက္ခ်က္ၿပီး စက္ကူ ကဒ္ထူပံုးေတြ ေရးသြားပါတယ္။ မေျပာင္းခင္ ၂ ပါတ္အလိုမွာ အိမ္ကို ကဒ္ထူပံုး ေတြ လာခ်ပါတယ္။ တိတ္ေတြနဲ့ စတစ္ကာေလးေတြ နဲ့ေပါ့ဗ်ာ။ ေစ်းက ေပးထားရတာကိုး ေသခ်ာလုပ္တာေပါ့။ မေျပာင္းခင္အထိ စိတ္ၾကိဳက္ ထည့္စမ္းပဲ။ မေလာက္ရင္ ဖံုးထပ္ဆက္လိုက္ အပိုေၾကးနဲ့ ပံုးအပိုေတြ လာေပးလိမ့္မယ္။ ပရိေဘာဂ ေတြ ကို ဘာမွ မလုပ္နဲ့ သူတို ့ျဖဳတ္ေပးမယ္တဲ႔။

ေျပာင္းမယ့္ေန ့ ေျပာထားတဲ့အခ်ိန္ ဆို ကားၾကီးနဲ့ လူ ၆ ေယာက္ေလာက္ပါလာတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ မထိခိုက္ေအာင္ သူတို ့ဖာသာ သူရို ့ ပလစ္စတစ္ေတြ နဲ့ပတ္ အ၀တ္ေတြ နဲ့ ခံေပါ့။ ဘီရိုေတြ ပရိေဘာဂေတြ ျဖဳတ္တဲ့သူက ျဖဳတ္။ သယ္တဲ့ သူေတြက သယ္ေပါ့။ တအိမ္လံုးကို သယ္ၿပီး ကားေပၚတင္သြားတာ မိနစ္ ၂၀ သာသာပဲ။

အိမ္အသစ္ေရာက္တာနဲ့ အဲ့လို ပဲ သယ္ေပါ့။ပရိေဘာဂေတြ ဆင္ၾကေပါ့။ ပံုးေတြကေတာ့ ထားခဲ့တယ္။ ေနာက္ ၂ ပါတ္ေလာက္မွ လာယူတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ လာမယူခင္ ဖံုးဆက္ေသးတယ္ ဘယ္ေန ့လာယူပါ့မယ္ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။

စာေရးသူတို ့ေျပာင္းလိုက္တဲ့ မူဗာက အီလစ္ Elite Movers တဲ့ စလံုးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ၾကိဳက္ၾကတယ္ေျပာတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္းပဲ စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္။ ေပးထားရတာလည္း နင့္ ေနတာကိုး။
ဘာတခုမွ ၀ိုင္းမသယ္လိုက္ရတာမို ့ လည္း ေက်နပ္တာျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အ၀တ္ေလွ်ာ္စက္ေတြ ေရခဲေသတၲာ ေတြလည္း ေနရာခ်ၿပီး ဆင္ေပးပါေသးတယ္။

ဒီပို ့ကေတာ့ အိမ္ေျပာင္းဖို ့ျပင္ဆင္ေနၿပီး ဘယ္မူဗာ နဲ့ ေျပာင္းရမွန္းမသိ သူေတြ အသံုး၀င္ဖို ့ ေရးေပးလိုက္ပါတယ္။

ညီမူရာ

ေဂ်တီစီ တြင္ အိမ္ငွားျခင္း (၂)

စင္ကာပူမွာ အိမ္ရွာရတာ တကယ္ေတာ့ သိပ္ မလြယ္ကူလွပါဘူး။ အျခားႏိုင္ငံေတြ ထက္ စာလွ်င္ေတာ့ လြယ္တယ္လို ့ေျပာရမွာပါ။ အခုႏွစ္ပိုင္းမွာ အိမ္ခန္းငွားခ ေစ်းေတြ ျမင့္တက္လာတာနဲ့အမွ် လိမ္လည္မွဳေတြ လည္း တိုးပြားလာပါတယ္။ ပြဲစား(ေအးဂ်င့္) ေတြကလည္း အခ်ိဳ ့စုန္းျပဴးေတြက အိမ္ရွင္နဲ့ ေပါင္းၿပီး လိမ္တာေတြလည္း ရွိတတ္တာကိုး။ ေနာက္တခုက ကိုယ္ငွားမယ့္ အိမ္ၾကိဳက္လို ့ စရံအျဖစ္ ေပးတဲ့အခါ အိမ္ငွားခ တလစာကို ေအးဂ်င့္ ပြဲစားကို ေပးလိုက္ရပါတယ္ ပြဲစားက ျဖတ္ပိုင္းေလး တခုပဲေပးလိုက္တာမို ့ အခ်ိဳ ့ကလည္း မယံုရဲၾကဘူး။ တခါတေလ လည္း တိုက္ေအာက္က စားပြဲလို ေနရာမ်ိဳးမွာပဲ ေငြေပးၿပီး ျဖတ္ပိုင္းေလး ျပန္ယူလာရတာမ်ိဳးပါ။

အဲ့ဒီမွာပဲ အခ်ိဳ ့ပြဲစားေတြ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ရွင္ေတြက လိမ္ၾကတာပါ။ တကယ္တမ္း အိမ္တက္မယ့္ ေန႔ၾကမွ ေသာ့ပိတ္ထားတာမ်ိဳး သို ့မဟုတ္ တအိမ္တည္းကို ပဲ ၁၀ ဦး ေလာက္ကို ငွားမယ္ဆိုၿပီး စရံေတြ အလစ္သုတ္ သြားတာမ်ိဳးေတြ ေပါ့။ ဆိုေတာ့ကာ စလံုးမွာ အိမ္ငွားမယ္ဆို အေတာ္ပဲ စြန့္စားၾကရတာမ်ိဳးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အဲ့လို ့ ျပင္ပက အိမ္ပြဲစား ေအးဂ်င့္ေတြ နဲ့ ငွားရင္ အခန္းကို အိမ္ကို ၾကိဳက္သလို ေငြမေပးမွီ ၾကည့္လို ့ရတာမ်ိဳးပါ။

ေနာက္တခု စိတ္ညစ္စရာက ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ေစ်းမို ့လို ့အိမ္သြားၾကည့္တဲ့အခါ ငွားခ်င္သူ ေလး ငါးဦးကို တခ်ိန္တည္း ခ်ိန္းၿပီး ပြဲစားနဲ့ အိမ္ရွင္က ေစ်းၿပိဳင္ေတာင္းတာပါ။ ငွားခ်င္တဲ့သူေတြ ခမ်ာ အိမ္ၾကိဳက္ရင္ သူ အၿပိဳဳင္ ငါအၿပိဳင္ ေစ်းပိုေပးၿပီး လုၾကရတာပါ။ ဒါကို သူရို ့ေတြက ေအာ္ဖာ လုပ္တယ္ ေျပာပါတယ္။ ေအာ္ဖာ ေပးပါ ေအာ္ဖာ ေပးပါ နဲ့ အၿပိဳင္ေတာင္းေတာ့တာပါပဲ။ အဲ့ဒီမွာ ကိုယ္ေတြက နဂို ေစ်းေလာက္တတ္ႏိုင္လို ့သြားၾကည့္ပါတယ္ ေအာ္ဖာေပးခုိင္းေတာ့ မေပးႏိုင္ဘဲ ၾကိဳက္တဲ့အခန္းေတြ လက္လြတ္ရတတ္ပါတယ္။ အခါေနာက္တမ်ိဳးက ျမန္မာမို ့လို ့မငွားႏိုင္ဘူး ဆိုတာကလည္း ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ ေအာင့္သက္သက္နဲေ့ပါ့။

ေဂ်တီစီ ကေန ငွားမယ္ဆိုရင္လည္း ေကာင္းတာေလးနဲ့ မေကာင္းတာေလးေတြ ရွိပါတယ္။
ပထမဆံုး မေကာင္းတာေလး ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ္ငွားခ်င္တဲ့ တိုက္ခန္းရဲ ့အတြင္းဖက္ကို ၾကည့္လို ့ မရတာပါ။ ျပင္ပ အေျခအေနေတြက ေတာ့ ငွားၿပီးမွ သြားၾကည့္လည္း ျဖစ္ေပမယ့္ အတြင္းဖက္ အေျခအေနေတြက ေသာ့ရၿပီးမွပဲ ၾကည့္ရတာပါ။ စာေရးသူ တေယာက္ထဲရဲ ့အျမင္နဲ႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မေကာင္းတာ အဲ့ဒီတခ်က္ပဲ သိသိသာသာၾကီး ရွိပါတယ္။ အျခားတခု က ပရိေဘာဂေတြ မပါတဲ့အတြက္ အခ်ိဳ ့ကလည္း မၾကိဳက္ၾကပါဘူး။

ေကာင္းတာေတြကေတာ့ အမ်ား သိၿပီးသား ျဖစ္တဲ့အတိုင္း ေငြလိမ္မွာ မစိုးရိမ္ရဘူး ေပးထားတဲ့ စေဘာ္ေငြကို ေနာက္က်ရင္သာရွိမယ္ ျပန္ကိုရမယ္။ အိမ္ရွင္ေတြ လာဒုတ္ခရွာတာမ်ိဳးမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခန့္မသင့္ရင္ေတာ့ ေဂ်တီစီမွ တာ၀န္ရွိသူေတြက ေရွာင္တခင္စစ္တတ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ၂ ႏွစ္ေနလို ့ရမယ္။

အစပ်ိဳးတာ သိပ္ရွည္သြားၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ အိမ္ကို ဘယ္လို ငွားမယ္ဆိုတာ ေရးပါေတာ့မယ္။

ေဂ်တီစီ ကေန အိမ္ငွားခ်င္သူအားလံုးအဖို ့ လက္သြက္ဖုို ့ပဲ လိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ေဂ်တီစီက တကြၽန္းလံုးမွာ ငွားစားတဲ့ တိုက္ခန္းက ေထာင္ေက်ာ္ေလးပဲရွိတာပါ။ ငွားခ်င္သူေတြက ဒုနဲ့ေဒးနဲပါ။ ေနရာေကာင္းရင္ ခုျမင္ ခုေပ်ာက္ပါပဲ။ ေနရာမေကာင္းရင္ေတာ့ လူၾကိဳက္နည္းတာ ထံုးစံပါပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ေဂ်တီစီ ငွားခ်င္သူမ်ားအဖို ့ လက္ဦးမွဳရယူဖို ့အေရးအၾကီးဆံုးပါ။ လက္ဦးမွဳရႏိုင္ဖို ့က ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားဖို ့ပဲလိုတာပါ။


ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားရမလဲ
ျပင္ဆင္ထားဖို ့ကေတာ့ သူတို ့လုိအပ္ခ်က္ေတြအတိုင္း ကုိယ့္ဖက္က အတိအက်ျပင္ဆင္ထားႏိုင္ရပါတယ္
ေနာက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္း ၂ ဦး ၃ ဦး ငွားမယ္ဆို လူအားလံုးရဲ ့ရံုးေတြက အလုပ္လုပ္ေၾကာင္း ကုမ္ပဏီ ေထာက္ခံစာကို တင္ၾကိဳေတာင္းထားဖို ့လိုပါတယ္။ ဒါအေရးအၾကီးဆံုးပါပဲ တခါတေလ ရံုးေတြက သံုးေလးရက္ ၾကာမွ ထုတ္ေပးတတ္တာကိုး။

ပါ့စပို ့မိတ္တူ ေတြ ။ အိုင္စီ မိတ္တူေတြ ။ (အိမ္ေထာင္သည္ေတြဆို လက္ထပ္စာခ်ဳပ္ မူရင္းနဲ့ ႏိုႀတီ ဘာသာျပန္ေတြရဲ ့ မူရင္း မိတ္တူ ေတြ) ဓါတ္ပံု ၂ ပံုစီ။ ဘဏ္စာရင္း နံပါတ္တဲ့ အဓိက အေရးအႀကီးဆံုး ျဖစ္တဲ့ ပိုက္ဆံပါပဲ။ ပိုက္ဆံ ဆိုလို ့ ေဂ်တီစီ မွာေငြသြင္းရတာ နဲနဲ ကရိကထ မ်ားပံုကို ေအာက္မွာ ေသခ်ာေရးေပးပါ့မယ့္။ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္သားထားဖို ့လိုပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ဇယားသိပ္ေနာက္ပါတယ္။

အားလံုးျပင္ဆင္ထားၿပီးၿပီဆိုရင္ ဘယ္သူ က အဓိက တာ၀န္ခံအျဖစ္ ငွားမလဲဆိုတာ သတ္မွတ္ထားဖို ့လုိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္သူက အၿမဲ ေဂ်တီစီ ရဲ ့အင္တာနက္ ေပၚမွာ ေပၚလာမယ့္ အခန္းကို ေစာင့္ၾကည့္မလဲဆိုတာရယ္ပါ။ အိမ္ငွားဖို ့ျပင္ဆင္ၿပီးၿပီဆိုတာနဲ့ အဲ့ဒီစာရြက္စာတမ္းေတြကို ေဂ်တီစီကို အနီးဆံုး ေျပးႏိုင္တဲ့တေယာက္က အၿမဲအဆင္သင့္ ေဆာင္ထားဖို ့လိုပါတယ္။ (အပိုေျပာတာမဟုတ္ပါ)။ လက္မတင္ေလး ေနာက္က်လို ့အခန္းလြတ္သြားဖူးမွ ဘယ္ေလာက္ လက္ဦးမွဳရယူဖို ့လိုအပ္သလဲ သေဘာေပါက္ၾကမွာမို ့ပါပဲ။
ေဂ်တီစီ မွာ အခန္းေပၚဖို ့ကို ဒီေနရာမွာ အၿမဲေစာင့္ၾကည့္ရပါမယ္။ အခန္းေပၚတာနဲ့ အဲဒီ လင့္ခ္မွာ ေအာက္ပါအတိုင္း ေပၚမွာပါ။
တခု ေျပာဖို ့က်န္သြားတာက အိမ္ခန္း အသစ္ေပၚရင္ ကိုယ့္ဆီကို အီးေမးလ္း ပို ့ေပးတဲ့ ၀န္ေဆာင္မွဳ ဆားဗစ္ Email Alerts Service ပါ။ ေဂ်တီစီက ဒီေနရာမွာ သြားလုပ္ထားႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ အီးေမးလ္ ကို အခန္းအသစ္ေပၚတာနဲ့ အီးေမးလ္ ေတြ ပို ့ေပးေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၂ နာရီ တခါတေလ တရက္ေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွ အီးေမးလ္ ၀င္တတ္တာတို ့ အၿမဲ ကိုယ္တိုင္ စစ္ေနတာ ပိုေကာင္းပါတယ္။

အခန္းေပၚတဲ့ ေနရာ ရယ္ (ေျမပံုမွာၾကည့္) အခန္းငွားခရယ္ စိတ္ၾကိဳက္ေတြ ့ၿပီဆိုတာနဲ့ စာရြက္စာတမ္း ေဆာင္ထားတဲ့သူက ေျပးေပေတာ့ပဲ ျမန္ေလေကာင္းေလးေပါ့။ တိုင္စီ စီးခ်င္စီး ဒါမွ မဟုတ္ အကြားအေ၀းက ရထားနဲ့ ေျပးလို ့ရတယ္ဆို ရထားနဲ့ ေျပး။ ဂ်ဴေရာင္းအိစ္ ဘူတာ ေရာက္တာနဲ့ ေဂ်တီစီ ရံုးကို ခပ္သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္မယ္ဆို ၇ မိနစ္အတြင္းေရာက္မွာပါ။ အိမ္ငွားဖို ့ ရံုးခန္းက ဒုတိယထပ္မွာပါ ေဘးေလွကားကေန တက္ရပါတယ္။

ရံုးခန္းထဲ ေရာက္တာနဲ့ ကိုယ္ငွားမယ့္ တိုက္ခန္းက ဘယ္ဧရိယာထဲပါလဲ အခန္းထဲက စာရြက္မွာ ၾကည့္ပါ။ သူရို ့က အေရွ ့ပိုင္းရယ္ အေနာက္ပိုင္းရယ္ ဆိုၿပီး စင္ကာပူကို ၂ ပိုင္းပဲ ပိုင္းထားတာပါ။ စက္ကေလးမွာ ခလုပ္ႏွိပ္ၿပီး တိုကင္ယူရတဲ့အခါ ခလုပ္ေလးခုရွိပါတယ္။ အေရွ ပိုင္းအတြက္ အခန္းငွား (စံုစမ္း) ဖို ့ခလုပ္က တခု။ အေရွ ့ပိုင္းအတြက္ ေသာ့ယူဖို ့က တခု။ အေနာက္ပိုင္းအတြင္း အခန္းငွား(စံုစမ္း) ဖို ့ခလုပ္က တခု။ အေနာက္ပိုင္းအတြက္ ေသာ့ယူဖို ့က တခုပါ။ ေကာင္တာ ေလးခု မွာ ၂ ခုက အေရွ ့ပိုင္း ၂ ခုက အေနာက္ပိုင္းေပါ့။

တိုကင္ကို အေရွ ့ပိုင္း အေနာက္ပိုင္း မွားယူမိလို ့ကေတာ့ တို ကင္ျပန္ယူၿပီး ျပန္ေစာင့္ရတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ တိုက္ခန္းက လူၾကိဳက္မ်ားလို ့ကေတာ့ အဲ့လို မွားယူမိလို ့ကေတာ့ ေသၿပီဆရာေပါ့။ တဦးတဦးကို နာရီ၀တ္ေလာက္ အခ်ိန္ေပးရတတ္ပါတယ္။ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ့ ရွင္းျပေပးပါလိမ့္မယ္။ ငွားမယ္လူ အားလံုး မ်က္ႏွာျပဖို ့လိုတယ္ဆိုတာ မေမ့ၾကနဲ့ ဦးဗ်ာ။

အိမ္ခန္းငွားခ ေငြ တြက္ခ်က္ရာ၀ယ္

သိထားဖို ့တခုက အင္တာနက္မွာ ေပၚတဲ့ ေစ်းက အခန္းငွားခသက္သက္ ဆိုတာပါပဲ။ ထိန္းသိမ္းခနဲ့ ျပဳျပင္စားရိတ္ တလကို ၅၅ ေဒၚလာကေန ၇၅ ေဒၚလာအထိ လစဥ္ က်သင့္ေနမွာ ျဖစ္လုိ့ ထည့္တြက္ဖို ့ ေမ့လို ့မျဖစ္ပါဘူး။ တိုက္ခန္းမွာ ပါတဲ့ အခန္းအရည္အတြက္ နဲ့လိုက္ၿပီး က်သင့္တာပါ။ သူတို ့ျပဌာန္းထားတဲ့ က်သင့္ေငြကို ဒီေနရာမွာ ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။

စစျခင္း ေသခ်ာရွင္းျပပါလိမ့္မယ္။ ဆိုၾကပါစို ့ ငွားခ်င္တဲ့ အခန္းက (၂+၁ တိုက္ခန္း) တလကို ၁၄၀၀ေဒၚလာ ဆိုပါစို ့။ ဒါဆို တကယ္တမ္း လစဥ္ ထိန္းသိမး္ခက ၅၅ ေဒၚလာ ထည့္ေပါင္းရင္ တလကို ၁၄၅၅ ေဒၚလာ က်မွာပါ။

ေနာက္တခု က တင္ၾကိဳေပးေငြပါ။ ေဂ်တီစီ ရဲ႔ အခန္းငွားခ ေျပစာက လစဥ္ ၁ ရက္ေန ့ကေန လကုန္အထိ ကို တြက္တာပါ (Bill Cycle) လို ့ေခၚတာေပါ့ဗ်ာ။ ဆိုေတာ့ ငွားမယ့္ တိုက္ခန္းက လတလ ရဲ ့ လဆန္း ၁ ရက္ေန ့မွာ စၿပီး ေနလို ့ရမယ္ဆိုရင္ ျပသနာမရွိပါဘူး၊ ဥပမာ
ပထမလ တင္ၾကိဳေပးေငြ -- ၁၄၅၅
စေဘာ္အျဖစ္ ေပးေငြ -- ၁၄၅၅
တံဆိပ္ေခါင္းခြန္ -- ၁၇၀ (ခန္ ့မွန္း)
ရံုးကိစ္စ ေဆာင္ရြက္ခ -- ၉၀ (ခန္႔မွန္း) ရယ္
စုစုေပါင္း -- ၃၁၇၀ ပဲ က်မွာပါ

တကယ္လို ့ ငွားမယ့္ တိုက္ခန္းက လတလ ရဲ ့ လလယ္ ျဖစ္တဲ့ ၁၆ ရက္ေန ့မွာ စၿပီး ေနလို ့ရမယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီ ၁၆ ရက္စာ(လတ၀က္စာ ကို ပိုၿပီး တင္ၾကိဳ ေပးရပါတယ္)၊ ဥပမာ
ကနဦး လတ၀က္စာ (ပထမ ၁၆ ရက္ေန ့မွ လကုန္အထိ) -- ၇၂၇.၅
ထိုပထမ လကုန္မွ ဒုတိယ လကုန္အထိ တလစာ တင္ၾကိဳ -- ၁၄၅၅
စေဘာ္အျဖစ္ တလစာ ေပးေငြ -- ၁၄၅၅
တံဆိပ္ေခါင္းခြန္ -- ၁၇၀ (ခန္ ့မွန္း)
ရံုးကိစ္စ ေဆာင္ရြက္ခ -- ၉၀ (ခန္႔မွန္း) ရယ္
စုစုေပါင္း -- ၃၈၉၇.၅ က်သြားမွာပါ။
အတြက္မွားၿပီး ေငြမေလာက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ အဆင္မေျပ ျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ပါ အခ်က္အလက္ေတြ က နမူနာ အျဖစ္တြက္ ျပထားတာပါ။ အတိအက်မဟုတ္ပါဘူး အနီးစပ္ဆံုးေလးေပါ့။

ေဂ်တီစီ သို ့ ေငြ ေပးေခ်မယ္
အားလံုး အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ ့လို ့ ေငြေပးေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေငြသားနဲ႔ ဒါမွမဟုတ္ နက္ (Nets) နဲ့ လည္း ေငြ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ ေငြသားနဲ့ ကေတာ့ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိဘူးေပါ့ ေရာ့ပတျမား ေရာ့နဂါးပဲေလ။ နက္စ္ နဲ့ က်ေတာ့ အမ်ားဆံုး တခါျဖတ္ တဲ့ One Transaction မွာ ေငြ ၂၀၀၀ ပဲ ျဖတ္လို ့ရပါတယ္။ အဲ့ဒီ One Transaction မွာ ဘဏ္ ကဒ္တကဒ္ကို တရက္အတြင္းမွာ ၁ခါပဲ ျဖတ္လုိ ့ရတာပါ။ ဆိုေတာ့ ဒီကဒ္ကို ပဲ ၂ ခါျဖတ္မယ္လုပ္လို ့မရပါဘူး။ ေနာက္တကဒ္ရွိရင္ ေတာ့ ရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေဘာက္ခ်ာတေစာင္ (အိမ္တခန္းကို) ကဒ္ ၂ ကဒ္ နဲ႔ပဲ ျဖတ္လို ့ရပါတယ္ ကဒ္ ၃ / ၄ ကဒ္နဲ့ ဆို မရပါဘူးတဲ့။ ကဒ္နဲ့ ၂၀၀၀ ျဖတ္ ၿပီး က်န္တာကုိ ေငြသားလည္း အဲ့လို တြဲၿပီးလည္း ေပးလို ့ရပါတယ္။ ေကာင္းတာကေတာ့ ေငြးသားခ်ည္းပဲ လံုးကနဲ ေပးလိုက္တာ ေခါင္းေအးတာေပါ့။ အနီးဆံုး ေငြထုတ္စက္ က ဂ်ဴေရာင္းအိစ္ ဘူတာမွာမွ ရွိတာ။ စာေရးသူတို ့တုန္းက ေငြသြားထုတ္လိုက္ ျပန္လုိက္နဲ့ ေတာ္ေတာ္ ေမာသြားပါတယ္။

ေဂ်တီစီ မွာ ေနာက္ ေကာင္းကြက္တခုက တကယ္ေနလို ့ရမယ့္ ရက္ထက္ ၂ ရက္ေစာၿပီး ေနႏိုင္တာပါပဲ။ ဥပမာ အိမ္ခန္းက ၁၆ ရက္ေန ့တက္လို ့ရမယ္ဆို ေသာ့ကို ၁၄ ရက္ေန ့မွာေပးပါတယ္။ မနက္ ၉ နာရီက စလို ့ ေသာ့သြားယူႏိုင္ပါတယ္။ ေရမီးေတြ ကို အဲ့ဒီ ေသာ့ယူမယ့္ ေန ့မွာ တခါတည္း စဖြင့္တာအေကာင္းဆံုးပါ။ ၂ ရက္ၾကိဳေနလို ့ရ သန့္ရွင္းေရး ၾကိဳရွင္းလို ့ရတာေပါ့။

ေသာ့ယူတဲ့ ေန ့
ေသာ့ယူမယ့္ ေန ့ဆို လည္း ပထမ ေလွ်ာက္လႊာတင္တဲ့ ေန ့တုန္းက တိုကင္ယူတဲ့ စက္ကေလးမွာပဲ တိုကင္ယူရပါတယ္။ ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္ဖို ့ေတာ္ေတာ္ပဲ ေစာင့္ရလိမ့္မယ္။ ေသာ့ယူတာတင္ တဦးကို ၁၀ မိနစ္ကေန ့ ၂၀ မိနစ္ေလာက္ အထိ ၾကာတတ္တယ္။ အိမ္ကို မွန္ျပတင္းေတြ စစ္ဖို ့တို ့၊ ေရပူခ်ိဳးစက္ တို ့ မ်က္ႏွာၾကက္ ပန္ကာေတြ တပ္ဖို ့တို ့ အျခား သိေကာင္းစရာ ေတြ ရွင္းျပေပးပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးရင္ ေသာ့ထုတ္ၾကီး ေပးလိမ့္မယ္။ ေသာ့ ဘယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းပါေၾကာင္း သြားထုတ္သူ ကိုယ္တိုင္ ေဖာင္တခုမွာ ေရးရတယ္။ အိမ္ျပန္အပ္တဲ့အခါ အတိအက် အဲ့ဒီ ေသာ့ ဘယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းဆိုၿပီး ျပန္အပ္ရပါလိမ့္မယ္တဲ့။ ေသခ်ာသိမ္းထားေပေရာ့ပဲ။

ေသာ့ရၿပီးတာနဲ့ ေျပးေပေတာ့ ကိုယ္ ၂ ႏွစ္လံုး ေနရမယ့္ အိမ္ေလးရဲ ့အတြင္းပိုင္းကို စစျခင္းေတြ ့ဖို ့။ဘယ္ေလာက္ ရင္ခုန္စရာ ေကာင္းလိုက္သလဲလို ့။ ေနမယ္လို ့ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီး ေငြေတြ ေပးေခ်ၿပီးၿပီ ခုမွ အိမ္အတြင္းပိုင္း ဘယ္လို ရွိသလဲ ျမင္ရတဲ့ ခံစားခ်က္။

ေနာက္ေကာင္းတာတခု က အိမ္မွာ တခုခု ပ်က္ေနရင္ ၁ လ အတြင္း အခမဲ႔ ျပင္ေပး လဲေပးတာပဲ။ အိမ္သာေတြ ေရမက်တာ။ ေရပိုက္ေခါင္းမလံုတာ စတာေတြ ေပါ့။

ခုေနာက္ပိုင္း ေဂ်တီစီ ေတြ အရင္ကထက္ ေစ်းနဲနဲျမင့္လာတာက သူတုိ ့က အိမ္အတြင္းပိုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ျပင္ဆင္ၿပီး ေဆးသုတ္ေပး ေၾကြျပားခင္းေပးတာေတြ လုပ္လာေပးပါတယ္။ အိမ္ထဲ၀င္လိုက္တာနဲ့ အိမ္အသစ္ေလး တခန္းကို ေရာက္သြားရသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ရီႏိုဗိတ္ ျပန္လုပ္ေပးထားတာပါ။

ေနာက္ဆက္တြဲ
သိထားသင့္ေသာ အခ်က္မ်ား

ေဂ်တီစီမွာ အိမ္ငွားတဲ့အခါ
၂+၁ (၃ခန္း) အိမ္ မွာ လူအမ်ားဆံုး ေလးဦးပဲေနခြင့္ရွိပါမယ္။
၃+၁ (၄ခန္း) အိမ္ မွာ လူအမ်ားဆံုး ေျခာက္ဦး အထိ ေနခြင့္ရွိပါမယ္။
တရား၀င္ စာထုတ္ ထားတာကေတာ့ အက္စ္ပါ့စ္ (S-Pass) မ်ားေနခြင့္မရွိပါဘူး။
အိမ္ငွားေနတဲ့ ပီအာ ႏိုင္ငံသားခံယူလိုက္တာနဲ့ အိမ္ေပၚက ေျပာင္းေပးရပါမယ္။
ေရပူခ်ိဳးစက္။ မ်က္ႏွာၾကက္ပန္ကာ နဲ့ ေလေအးေပးစက္ ေတြကို ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူ ေတာင္းခံၿပီးမွ တပ္ဆင္ရပါမယ္။

လစဥ္ အိမ္ငွားခကို ေတာင္းခံတဲ့ ရက္ (၁၄ ရက္ေန႔ေလာက္ျဖစ္တတ္) မွာ ဘဏ္အေကာင့္ထဲကေန ျဖတ္မွာပါ။
အိမ္ငွားခ ဘဏ္ကေန ျဖတ္လို ့မရတဲ့အခါ ဒဏ္ေငြ နဲ့ ေနာက္က်ေၾကးမ်ားေပးေဆာင္ရမွာပါ။
အိမ္ကို ဆက္မငွားခ်င္တဲ့အခါ ၂ လနီးပါးၾကိဳတင္အေၾကာင္းၾကားရပါမယ္။ ဥပမာ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ေန ့(ဒါမွမဟုတ္) ဇန္န၀ါရီလမကုန္ခင္ မွာ အေၾကာင္းၾကားခဲ႔ရင္ ေဂ်တီစီ ဘက္က ေဖေဖၚ၀ါရီလ ေနာက္ဆံုးရက္အထိ ေနမယ္။ မတ္လ ကစၿပီး မငွားေတာ့ဘူးလို ့ သတ္မွတ္မွာပါ။


ေဂ်တီစီမွာ အိမ္ငွားခ်င္သူ အေပါင္း လက္ဦးမွဳ ရယူႏိုင္ပါေစလို ့ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္ ေဂ်တီစီတြင္ အိမ္ငွားျခင္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္။

ညီမူရာ

အျခား ဘေလာ့ဂါမ်ားရဲ ့
စလံုးကြၽန္းမွာ အိမ္ငွားျခင္း ႏွင့္ ေဂ်တီစီ တြင္ အိမ္ငွားျခင္း ကိုလည္း
ေအာက္ပါ ေနရာမ်ားမွာ ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါေသးတယ္။
ပီတိ ေရးသားေသာ း ျခေသၤ့ကၽြန္းမွာ ခုိနားရာ
ပီတီ ေရးသားေသာ း ခိုနားရာ - ခိုေလးေတြ နားဖို႔ ေနရာရွာ

ေဂ်တီစီ တြင္ အိမ္ငွားျခင္း

ဒီတလလံုး အိမ္ရွာျခင္း အိမ္ငွားျခင္း နဲ့ အိမ္ေျပာင္းျခင္းတို ့နဲ့ အေတာ္ပဲ လုပ္ရွဳပ္သြားပါတယ္။ စလံုးမွာေတာ့ တတိယေျမာက္အိမ္ေျပာင္းျခင္းပါ။ ေတာ္ေတာ္ပဲ အေတြ႔အၾကံဳစံုလင္စြာရသြားပါတယ္။ ဒီတေခါက္ ရသြားတဲ့ အိမ္ကေတာ့ ေဂ်တီစီ လို ့ လူသိမ်ားတဲ့ ဂ်ဴေရာင္းၿမိဳ့နယ္ေကာင္စီ Jurong Town Council Corporation (JTC) က အငွားခ်ထားတဲ့ တိုက္ခန္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ဆို ေဂ်တီစီက ငွားတဲ့အခါ စစျခင္းအလုပ္ရွဳပ္သေလာက္ ေနာက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္ပဲ ေအးခ်မ္းပါတယ္။ အိမ္ရွင္မွ အခ်ိန္မေရြး အခ်ိန္မေတာ္ အခန္းလာစစ္ျခင္း။ တႏွစ္တခါ ပြဲစားခ ေပးရျခင္း ကင္းေ၀းရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဂ်တီစီ ငွားျပန္ေတာ့လည္း အိမ္တခုလံုး ဘာပရိေဘာဂမွ မပါတဲ့အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ပရိေဘာဂ ေတြ ၀ယ္ရျပန္ပါေသးတယ္။
ေဂ်တီစီ ငွားၾကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ေတြက ေဂ်တီစီ ငွားရင္ ဘာလိုလဲလို ့ခဏခဏ ေမးၾကလြန္းလို ့ သူတို ့အတြက္ ဘေလာ့မွာ ေရးမယ္ လို ့ၾကံရြယ္ရင္း ေရးျဖစ္သြားတာပါ။

ေဂ်တီစီေကာ္ပိုေရးရွင္း ကို ၁၉၆၈ မွာ စၿပီးထူေထာင္လာတာ ဆိုေတာ့ ဒီႏွစ္ ၂၀၀၈ မွာ ႏွစ္၄၀ ရွိသြားပါၿပီ။ သူတို ့က လူေနအိမ္အျပင္ စက္ရံုေတြ ေျမေတြ အျခားအေဆာက္အဦေတြပါ ငွားတယ္ ဆိုေပမယ့္ စာေရးသူတို ့ အဖို ့ စိတ္အ၀င္စားဆံုးက အသင့္ေနႏိုင္တဲ့ လူေနအိမ္ခန္းေတြပါပဲ။ ေဂ်တီစီ အေၾကာင္း အျပည့္အစံုကို ဒီမွာ ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။



ေဂ်တီစီ နဲ့အနီးဆံုး အမ္အာတီ ကေတာ့ ဂ်ဴေရာင္းအိစ္ Jurong East ဘူတာပဲ ျဖစ္ၿပီး ဘူတာစၾကၤံေပၚကေန လွမ္းျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ လိပ္စာအျပည့္အစံုက .





(photo from JTC )
JTC Corporation
#02-02/03
The JTC Summit
8 Jurong Town Hall Road
Singapore 609434

Business Hours:
Mon to Fri : 8.30am - 5.30pm
Sat : 8.30am - 1.00pm
Closed on Sun and Public Holidays

For further enquiries, please contact us at
Tel: 68855315/16/17/25/26/27
Fax: 68855323/68855329
Email: hdg@jtc.gov.sg

ေဂ်တီစီ ကေန အိမ္ငွားျခင္းကို သူတို ့ ရံုးအေခၚ Scheme for Housing of Foreign Talent (SHiFT) for employment pass holdersလို ့ေခၚၿပီး ျမန္မာမွဳျပဳမယ္ဆို ေတာ္ေတာ္ရွည္မွာမို ့ ဒီအတိုင္းပဲထားလိုက္ပါေတာ့မယ္။

အခန္းငွားရမ္းရန္အတြက္ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ား
Eligibility Criteria Checklist

၁) အဓိက ငွားရမ္းမည့္သူသည္ အသက္ ၂၁ ႏွစ္ျပည္ၿပီးသူ ျဖစ္ရမည္။ ေဒ၀ါလီခံထားသူ မျဖစ္ေစရ၊ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ မပိုင္ဆိုင္ထားသူျဖစ္ရပါမယ္။
၂) အဓိက ငွားရမ္းမည့္သူသည္ အီးပီ (သို ့) ပီအာ ျဖစ္ရမည္ ့အျပင္ အေျခခံလစာ အနည္းဆံုး ၂၅၀၀ ရရွိရပါမယ္။
(ဒီေနရာမွာ အီးပီ ဆိုရင္ လစာထုတ္ ျဖတ္ပိုင္း ျပစရာမလိုဘဲ ပီအာဆိုရင္ေတာ့ အနည္းဆံုး ၃ လ လစာထုတ္ျဖတ္ပိုင္း ျပစရာလိုပါတယ္။
အီးပီ ဆိုရင္ လစာ ၂၅၀၀ ရမွ ထုတ္ေပးတာ ဆိုၿပီး ေတာင္းမၾကည့္တာပါ)
၃) အဓိက ငွားရမ္းမည္ ့သူသည္ တရား၀င္ မွတ္ပံုတင္ထားေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငနး္ (သို့) ကုမ္ပဏီ တြင္ လုပ္ကိုင္ေနသူ ျဖစ္ရပါမယ္။
(ကုမ္ပဏီမွ ေထာက္ခံစာပူးတြဲ တင္ျပရပါမယ္။)
၄) အဓိက ငွားရမ္းမည္သူသည္ အိမ္ေထာင္သည္ျဖစ္ၿပီး (အိမ္ေထာင္ဖက္ ႏွင့္ ကေလးမ်ား) စင္ကာပူတြင္ရွိေနလွ်င္ မိသားစုအျဖစ္ အတူတကြ ပူးတြဲတင္ျပရပါမယ္။
၅) အိမ္ခန္းကို တဦးတည္း(သို ့) လူလြတ္မ်ားငွားရမ္းပါက အခန္း ၃ ခန္း (အိပ္ခန္း၂ခန္း+ဧည့္ခန္း) ပါေသာတိုက္ခန္းသာ ငွားရမ္းခြင့္ရွိပါတယ္။

ပူးတြဲ ငွားရမ္းမည့္သူသည္ မိသားစု၀င္ျဖစ္ရန္မလိုပါ (သူငယ္ခ်င္း လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္လညး္ရပါတယ္။)
မိသားစု၀င္ ဆိုသည္မွာ အဓိက ငွားရမ္းမည္သူ၏ အိမ္ေထာင္ဖက္ ကေလး မိဘ ႏွင့္ ေမြးျခင္း မ်ားျဖစ္ရပါမယ္။
ေဂ်တီစီ မွ ေလွ်ာက္လႊာကို အခ်ိန္မေရြးျငင္းပယ္ႏိုင္ၿပီး တိုက္ရိုက္ေလွ်ာက္ဖို ့ကိုပဲ သူတို ့က အားေပးပါတယ္။

ေလွ်ာက္လႊာျဖည့္ၾကမယ္
ေလွ်ာက္လႊာ (ေဖာင္) ေဒါင္းလုဒ္ ရယူရန္

၁. အဓိကငွားရမ္းမည့္သူ ႏွင့္ ပူးတြဲ ငွားရမ္းမည္ ့သူမ်ား အားလံုးသည္ အခန္းငွားစဥ္တြင္ ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၾကရမွာပါ။

၂. အဓိက ႏွင့္ ပူးတြဲ ငွားရမ္းမည့္သူမ်ားသည္ ေလွ်ာက္လႊာကို ျပည့္စံုစြာ ျဖည့္ၾကလွ်က္ ေအာက္ပါ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို မူရင္းႏွင့္တကြ မိတ္တူပါ ယူေဆာင္လာၾကရပါမယ္္

က) သက္တမ္းရွိ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္
ခ) အမ္အိုအမ္ ၊ အိုင္စီေအမွ ထုတ္ေပးထားေသာ သက္တမ္းရွိ အလုပ္လုပ္ခြင့၊္ေနထိုင္ခြင့္ လက္မွတ္(အီးပီ-ပီအာ)
ဂ) အဓိက ငွားရမ္းသူႏွင့္ အတူေနထိုင္ မည္ မိသားစု၀င္ မ်ား ပတ္သက္မွဳ စာရြက္စာတမ္းမ်ား
(က) လက္ထပ္စာခ်ဳပ္
(ခ) ေမြးစာရင္း
ဃ) ကုမ္ပဏီမွ ေထာက္ခံစာ (အဓိက ႏွင္႔ ပူးတြဲပါ ငွားရမ္းသူမ်ားအားလံုး အလုပ္လုပ္ေသာ ကုမ္ပဏီတိုင္းမွ ေထာက္ခံစာ)အလုပ္လုပ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာထုတ္ေပးေသာရက္စြဲသည္ ေလွ်ာက္လႊာတင္မည္ရက္ႏွင့္ ရက္၃၀ အတြင္းျဖစ္ရမည္။ ေထာက္ခံစာတြင္
(၁) အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသူ၏ အမည္
(၂) ရာထူး
(၃) အိုင္စီ နံပါတ္(အီးပီ နံပါတ္)
(၄) အေျခခံ လစာႏွင့္
(၅) ကုမ္ပဏီသုိ့ စတင္၀င္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ေသာ ရက္စြဲ တို ့ပါ၀င္ရမွာပါ။

င) လတ္တေလာရိုက္ထားေသာ ပါ့စပို ့အရြယ္ ဓါတ္ပံု ၂ပံု
အဓိက ငွားရမ္းမည္ သူ၏ မိသားစု၀င္ထဲတြင္ ေက်ာင္းသား(စတူးဒင့္ပါစ့္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူ)ပါလွ်င္ ေက်ာင္း(တက္ကသိုလ္)မွ ေထာက္ခံစာပါရမည္။ အဆိုပါ ေထာက္ခံစာတြင္ ေက်ာင္းသားအမည္။ ဘာသာရပ္ ႏွင့္ တက္ေရာက္ေနေသာ ႏွစ္ အပိုင္းအျခားတို ့ပါ၀င္ရပါမယ္။
၃. အဓိက ငွားရမ္းမည့္ သူသည္ GIRO ဂ်ိဳင္ရို (အြန္လိုင္း ေငြေပးေခ်မွဳ) ျပဳလုပ္ရန္ ဘဏ္စာအုပ္ ယူေဆာင္လာရပါမယ္။ ဘဏ္စာအုပ္မရွိပါက ဘဏ္အေကာင့္ နံပါတ္ကို ျပသရပါမယ္။

၄. ေလွ်ာက္လႊာတင္ရာတြင္ ေအာက္ပါ၀န္ေဆာင္ခမ်ား ေပးေဆာင္ရပါမယ္။

က) ပထမ တလစာ(လ တစ္၀က္မွ စငွားလွ်င္ တလခြဲစာ) ႏွင့္ လစဥ္ေပးရမွာပါ (၀န္ေဆာင္ခ ႏွင့္ ထိမ္းသိမ္းခ) Service & Conservancy Charges
ခ) စေဘာ္အျဖစ္ တင္ထားရမည့္ (တလစာ) အိမ္ခန္းငွားခ ႏွင့္ လစဥ္ေပးရမည့္ (၀န္ေဆာင္ခ ႏွင့္ ထိမ္းသိမ္းခ)
ဂ) တံဆိပ္ေခါင္းခြန္ ႏွင့္
ဃ) ရံုးလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ၀န္ေဆာင္ခ
အေတြ ့အၾကံဳအရ ေျပာရရင္ေတာ ့ (အနီးစပ္ဆံုးေစ်းေတြပါ)
(၀န္ေဆာင္ခ ႏွင့္ ထိမ္းသိမ္းခ) တလကို ၅၀ ကေန ၆၅ ေဒၚလာေလာက္ ေပးရမွာျဖစ္ၿပီး အထူးသတိျပဳဖို ့က လစဥ္ေပးေဆာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
တံဆိပ္ေခါင္းခြန္ ကေတာ့ တၾကိမ္ထည္း ေပးရမွာျဖစ္ၿပီး ၁၇၀ ေဒၚလာေလာက္ ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ရံုးလုပ္ငန္းဆိုင္ရာ ၀န္ေဆာင္ခ ကလည္း တၾကိမ္တည္း ေပးရမွာျဖစ္ၿပီး ၉၀ ေဒၚလာေလာက္ ေပးရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ား မျပည့္စံုပါက ေလွ်ာက္လႊာကို လက္ခံမည္မဟုတ္ေၾကာင္းႏွင့္ ဖုန္းျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း အျခား တစ္နည္းနည္းျဖင့္ ၾကိဳတင္ရယူျခင္းမ်ား ခြင့္မျပဳေၾကာင္း ေနာက္ဆံုး မွာ ေဖၚျပထားပါ ေသးတယ္။
အထက္က အခ်က္မ်ားကေတာ့ ေဂ်တီစီကေန ေဖၚျပထားတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

အေတြ ့အၾကံဳ နဲ့ မွတ္သား မိသေလာက္ ဘာသာျပန္ေပးထားတာပါ။

အပိုင္း(၂) ကို ဆက္ၿပီးအခ်ိန္ရတာ နဲ့ ေရးသြားပါ့မယ္။
ညီမူရာ